Gouden Lambieck voor Maud van Erp

(Foto’s) Maandag vond in een gezellig druk buurtcentrum Moesel de uitreiking van de 39e Lambieck Knoup plaats.

De genomineerden voor de gouden, een zilveren en een bronzen Lambieck 2018 waren: Fer Jeurninck, Ger Houben, de Spoeëkejaegers, Maud van Erp, Edwin Lormans, John Konings, Rens van Erp, Richard Westheim, Ruud Meulen, Marlies Gerritsen en Geert Gabriels.

Traditiegetrouw werd er een gouden, een zilveren en een bronzen Lambieck uitgereikt voor de “stomste streken” die zich afgelopen jaar in Weert en omgeving hebben afgespeeld. De uitslag van deze avond bleef tot het laatste moment ongekend spannend. Een publieksjury bepaalde wie met de Gouden Lambieck naar huis mocht gaan.

De Gouden Lambieck werd gewonnen door:
Maud van Erp

De Zilveren Lambieck:
De Spoeëkejaegers

En de Bronzen Lambieck:
Rens van Erp

Naast deze uitreiking werd ook de “Jan van der Croon-ere-medaille” uitgereikt. Deze medaille werd dit jaar aan Peter Korten uitgereikt vanwege zijn grote verdiensten voor het maatschappelijk leven in deze regio. Verder leverde buuttereedner Fer Naus een geweldige bijdrage aan deze avond.

De winnende verhalen

Goud: Het varken
De ouders van Maud zijn groot gebracht met Den Deutsche Rundfunken, onder andere met Sendung mit der Maus, Pumukl und Meister Eder, und naturlich Tutti Frutti op RTL Plus. En daarmee spreken ze dan ook een aardig woordje Duits. Zij wel, in tegenstelling tot hun dochter Maud die vanuit een andere generatie minder Duitse woorden van den Deutsche Rundfunken heeft meegekregen. Maud werkt in de frietkraam bij de Weerterbergen en als je Duitsters zoekt, kun je ze daar vinden!

Duitsers staan er om bekend dat ze graag een broodje worst eten en dan moeten ze dus bij Maud zijn. Een Duitse meneer komt bij Maud binnen en zegt: “ich möchte gerne ein Brötchen mit Wurst, bitte”. Maud denkt: “das ist noch kein Problem, das verstehe ich noch wel”. Dus Maud zegt: “ein Brötchen mit Wurst, kein problem.” Op dat moment vraagt deze Duitse meneer zich af waar die worst van is gemaakt, dus hij vraagt aan Maud: “Fraulien, können Sie mir bitte sagen von welches Fleiss die Wurst gemacht is“? “Hè, ‘ denkt Maud, “ik weet dat het varkensvlees is, maar hoe zeg je dat ook al weer in het Duits?‘

Maud twijfelt en terwijl ze naar haar collega loopt, schiet het haar te binnen. Ze draait zich om en zegt zo trots als een pauw: “Schwanz”! Die Duitse meneer denkt ‘ik geloof ik hoor niet goed en vraagt: “wie bitte”? Maus meent dat deze Duitse gast wat aan zijn oren mankeert dus nog wat harder schreeuwt ze door de zaak: “SCHWANZ”! Deze Duitser heeft toen zijn bestelling maar afgezegd.

Zilver: Zeg, heb jij de prins gezien?
We schrijven zaterdag 18 februari 2017. De avond van de receptie van de Landheer en de Jeugdhoogheid van de Schäöpkes. Veel verenigingen trokken richting het Groenewoud om de hoogheden te feliciteren. Het was een drukte van belang en ontzettend gezellig. Het feestgedruis was bijna tot aan Swartbroek te horen. Over Swartbroek gesproken: ook de Spoeëkejaegers hadden vorig jaar een fantastisch jeugdprinsenpaar: Jeugdprins Jay en Jeugdprinses Christy! Echte carnavalsvierders Jeugdprins Jay ging dan ook voorop in de polonaise. Wat moe van al het gefeest besloot hij om een pitstop te maken bij de statafel van de Spoeëkejaegers voor een glaasje limonade. Daar aangekomen, trof hij een lege tafel. Waar is mijn moeder? Waar is mijn jeugdprinses. Ook hoorde hij de Spoeëkejaegerskapel niet meer spelen. Verkeerde tafel misschien? Dus op zoek naar zijn vereniging.

Het was super gezellig in de bus terug naar Swartbroek. Met twee bussen waren ze richting het Groenewoud gegaan om de geweldige receptie bij te wonen. Op de terugweg werd nog druk gesproken over het gezellige feest. Het moet ergens bij aankomst in Swartbroek zijn geweest toen zich iemand afvroeg waar prins Jay was. Dat moet ook het moment geweest zijn waarop Jay naar buiten liep op het Groenewoud en tot de pijnlijke conclusie kwam dat er twee bussen niet meer op de parkeerplaats stonden. De Spoeëkejaegers waren vertrokken zonder hun Jeugdpreens Jay! En mocht u zich afvragen of Jay thuis is gekomen? Natuurlijk! Daar hebben we in Weert de Zweeloeëre voor. In hun prinsenwagen hebben zij de hoogheid naar Swartbroek gebracht. Namens de Spoeëkejaegers: Hartstikke bedankt, Zweeloeëre.

Brons: Schêrp!
Afgelopen jaar was Rens van Erp, beter bekend als De Witte, Prins achter de tunnels bij de Verkusköp. Als Prins in het Weerterland, en dus ook als Prins van de Verkusköp, ga je met het gevolg naar het Prinsentreffen want zo hoort dat. Afgelopen jaar vond dit plaats op Boshoven, met een Italiaans thema. Door de organisatie was goed gezorgd. De aanwezige Prinsen met hun verenigingen wanen zich op een echt Italiaans bals masqué, waar zowel het bier als limoncello geweldig smaakt. Op deze avond krijgt iedere Prins de kans om zich op een mooie manier te presenteren aan de buitenwereld. Iedere Prins wordt geïnterviewd en voorgesteld aan alle Weertenaren. En dat is best spannend. Alles wordt in beeld en geluid vastgelegd dus het belang van deze avond mag zeker niet onderschat worden. Je krijgt 1 kans en je moet er meteen goed op staan!

Je kunt je voorstellen dat het heel belangrijk is om, juist daar, je orde en devies goed uit je hoofd te kennen. Rens was hiervoor wat zenuwachtig maar had goed geoefend. Ook op de avond zelf, had hij zijn devies en orde meerdere keren herhaald want ze hadden vanuit de televisie écht gezegd dat het in één keer goed moest gaan. Geen herkansing.

Alle verenigingen kwamen één voor één aan de beurt om voor de camera te verschijnen en bijna als laatste, na vier uur wachten, waren dan eindelijk de Verkusköp met Prins Rens aan de beurt. Dus ook vier uur bier en limocello verder. Rens had ook totaal geen last van zenuwen meer. Die zenuwen hadden plaats gemaakt voor een andere geestelijke toestand. Laten we het ‘aangeschoten’ noemen.

Rens trok van leer en het interview ging goed. Zoals het hoort wordt aan Rens gevraagd om af te sloten met zijn devies. Nu moet u weten dat Rens een paar jaar hiervoor ook ooit Prins bij de BBC is geweest, een iets minder nette club dan de Verkusköp, waar grappen en grollen regeren. ‘En Rens, onder welk devies ga jij voorop in de carnaval op Zuid?’ Rens schraapt zijn keel, haalt diep adem, smeert zijn keel nog een keer met een slokje limocello en schreeuwt: “Drie dagen scherp met de worst van Van Erp!”

[nggallery id=’6076′]