In deze rubriek legt een van de advocaten van Hoeberechts Advocaten regelmatig een concrete rechtsvraag voor. Daarna mag u aangeven hoe u als rechter daarover zou oordelen. U mag natuurlijk ook ander commentaar geven. Op vrijdag volgt dan het vonnis van de rechter die over de zaak oordeelde.

Deze week legt Henk van Wel een rechtsvraag voor over bewijsrecht.

Heimelijk gemaakte bandopname onrechtmatig verkregen bewijs?
Wim heeft nog een aanzienlijk bedrag te vorderen van een bedrijf, waarvoor hij vele werkzaamheden heeft verricht. Omdat hij vreest dat het bedrijf allerlei onterechte verweren gaat voeren, besluit hij om eerst een bespreking te hebben met de directeur en daarvan heimelijk geluidsopnamen te maken. In die bespreking laat hij de directeur erkennen dat het bedrijf opdrachten aan Wim heeft gegeven, dat Wim die opdrachten goed heeft uitgevoerd en dat er geen enkele reden is om de facturen van Wim niet te betalen.

Toch betaalt het bedrijf niet. Wim gaat over tot dagvaarding en brengt de heimelijke bandopname in het geding. Het bedrijf voert aan dat deze bandopname niet als bewijs mag worden gebruikt, omdat het een heimelijke bandopname gaat. De privacy van haar directeur is aangetast omdat het gesprek buiten zijn medeweten en zonder zijn toestemming is opgenomen en in het geding gebracht. Het betrof ook een vertrouwelijk gesprek.

Hoe berecht U?
Vindt u dat Wim de bandopname mag gebruiken of betreft het hier onrechtmatig verkregen bewijs?

7 REACTIES

  1. Ik denk dat de bandopname WEL gebruikt mag worden als bewijs juist omdat enerzijds die opname gemaakt is om bewijs te verzamelen en anderzijds Wim zelf zijn eigen gesprekken mag opnemen.

  2. De opname zal tijdens het geding als niet afhankelijk worden verklaard. De opname is gemaakt zonder de gesprekspartner van de opname op de hoogte te brengen. Ook al is de opname in beginsel voor eigen gebruik. Toch had de gesprekspartner voor het opnemen toestemming moeten geven en dat is niet gebeurt.

  3. Ik zou eerst de directeur onder ede verhoren en daarna maar eens zien of het bewijs gebruikt mag worden. Ik vind dat dit wel gebruikt mag worden omdat je het anders het ene woordt vs het ander is.
    Aan de andere kant is er normaal wel sprake van een soort van akkoord, wat er blijkbaar niet is. Zolang dat er niet is werkt Wim voor eigen risico.

  4. Ik kan niet in Wim’s orderportefeuille kijken maar een ding is zeker: Met deze zet wordt de voortzetting mbt de samenwerking 0,00. Maw, probeer in eerste instantie tot een open, eerlijk en constructief onderhoud met de opdrachtgever te komen met als doel betaling van de facturen en (als Wim er nog trek in heeft) waarborging van de werkzaamheden. Dit initiatief zal de rechter bij een eventueel rechtsgang waarschijnlijk mee laten wegen.

    Het feit dat Wim tot dagvaarding overgaat geeft aan dat zijn advocaat vertrouwen heeft in de zaak.

    De opname is onrechtmatig verkregen. Het lijkt mij verstandig de rechter op de hoogte te stellen van de opname maar vooralsnog niet in te brengen, deze zet zal extra druk bij de opdrachtgever geven. Ik denk dat de rechter beiden partijen de gang opstuurt om tot een akkoord komen. De directeur gaat (om eventueel verder imageverlies te voorkomen) overstag en voldoet de openstaande facturen.

    Wellicht is het niet nodig de opname te gebruiken. Wim zal ongetwijfeld de opdrachtbevestigingen/getekende offertes/facturen/betalingsherinneringen enzovoorts in zijn bezit hebben en is het nog maar de vraag of de opdrachtgever Wim tijdig en schriftelijk in de geest van Wim’s algemene leveringsvoorwaarden op de hoogte heeft gebracht van diens “wanprestaties”.

    Al met al gaat Wim ( links dan wel rechtsom) zijn zuur verdiende centjes ontvangen.

    Dit is “mijn uitspraak” en hier zult u het mee moeten doen…:-]

  5. Haha, meester Frank Disqus 🙂
    Mooi verhaal maar de vraag was of de bandopname wel of niet gebruikt mocht worden. Niet of dat Wim zijn centjes zal krijgen.

  6. Ik ben niet eens een amateurrechtskundige maar ik denk dat een bandopname zeker wel als bewijsmateriaal aangemerkt kan worden en de rechter dit na beluistering zeer zeker mee laat wegen in het voordeel van Wim. Over ‘heimelijk, stiekem, onrechtmatig’ zijn boeken volgeschreven en procedures gevoerd en de rechter bepaalt in het belang vd zaak de meebeslissende waarde hiervan.

Comments are closed.